Oekraïne en de boosaardige Russische keizer

 

In het september nummer jl. van het tijdschrift voor internationale politiek, Vrede, verscheen een interessant vraaggesprek met Boris Kagarlitsky, directeur van de linkse denktank “Institute of Globalization and Social Movements” in Moskou over Oekraïne. We noteerden een aantal uitspraken.Over de opstand in het Oosten van Oekraïne: “ Het is een spontane beweging met een mix van allerlei soorten mensen. Ik verbleef gedurende twee en een halve maand aan de Russische kant van de Oekraïense grens samen met activisten en leiders van de opstand. Aan de ene kant zijn het mensen die op sociaal vlak radicaal en progressief zijn. De meesten steunen de idee van een welvaartsstaat met een sterke publieke sector. Ze zijn tegen de oligarchen en voor nationalisering van sleutelsectoren van de economie. Maar tegelijk zijn het mensen die cultureel conservatief zijn. Velen tonen zich homofoob, dragen religieuze- en familiewaarden hoog in het vaandel en verwerpen het ‘normloze’ Westen.

Het grote probleem is dat er geen linkse intellectuelen deel uitmaken van deze beweging. De arbeidersklasse is op zichzelf aangewezen en het leiderschap dat zich gevormd heeft is eerder Russisch- nationalistisch dan sociaal- economisch progressief.  Wat de in opstand gekomen arbeidersbevolking wil, is de uitbouw van een welvaartsstaat. Daarvoor lijkt er binnen de Oekraïense oppositie een consensus te bestaan. Dat maakt het pro- Russisch aspect van deze opstand zo contradictorisch. Moskou is zeker niet happig op een Novorussiya (Nieuw Rusland zoals de rebellen de Oost- Oekraïense opstand gedoopt hebben) als buurland. Met misschien wel 10 miljoen Russischtalige inwoners die een volledig ander sociaal- economisch regime zouden uitbouwen dan in Moskou. Veel sociaal- economische eisen die In Donetsk en andere Oost- Oekraïense steden gesteld worden, zouden evengoed kunnen aanslaan in Rusland.

De politiek van Moskou heeft dus iets contradictorisch: aan de ene kant steunt het de rebellie tegen het Westers georiënteerde Kiev, aan de andere kant wil Rusland de radicale doelen van de opstandelingen niet gerealiseerd zien. Dat heeft gezorgd voor een push en pull-politiek van Moskou ten aanzien de rebellen”. Over de rol van Rusland en Poetin: “Het Westen schiep het beeld van Poetin als een boosaardige keizer die het Westen haat. Maar in feite is hij de meest pro- westerse politicus die in de huidige situatie mogelijk is. De Russische oligarchen en toppolitici hebben families die in grote getale in het Westen verblijven en kinderen die er studeren. Het Westen is dus bezig met de meest pro-westerse regering die je je in Rusland kan inbeelden aan te vallen. Als die ooit vallen of verdwijnen dan krijgen we gegarandeerd een echte anti- westerse Russische regering…Over de sancties: “Als een Rus die in Moskou leeft verwelkom ik de sancties. De Russische industrie is er al door aan het groeien en de Russische landbouw krijgt toegang tot meer markten. Vooral voor de landbouw zijn de sancties goed nieuws. Het is een ideote politiek die het omgekeerde effect bereikt van wat het beoogt. Ze verhinderen de toegang van Westerse producten op de Russische markt en zorgen voor de ontwikkeling van de Russische industrie en landbouw die deze verloren markten kunnen inpalmen.”                                                                                                    

                                                                                   

 

 

  • Over mij

    • Miel Dullaert
      °1948 Enkele stipmomenten… Kind en tiener Ik ben geboren in Merksem. Ik behoor tot wat men noemt, de babyboomgeneratie of de eerste
      Meer lezen...
  • Citaat

    Als je grenzen aangeeft,
    kunnen mensen zich daarbinnen vrij bewegen
    (Lous Van Gaal, voetbaltrainer)

  • Edward ELGAR, NIMROD

  • Tag cloud

  • Deel onze pagina op:

    © Copyright 2019 ‐ Miel Dullaert ‐ Alle rechten voorbehouden

    Disclaimer | Privacybeleid

    Webdesign by Eye