Planten en dieren sterven uit

De aarde sterft uit in een orgie van vervuiling, plundering en opwarming. De mens en vnl. de elites die de beslissingen nemen vervuilen, plunderen en warmen de natuur op, zodanig dat de planeet  aan het begeven is in een – voorlopig langzaam maar gestaag groeiend – stervensproces. Dat meldt het Intergouvernementeel Platform voor Biodiversiteit en Ecosystemen (IPEBS) in een omvangrijk rapport dat recent verscheen als een noodkreet. De walvis is één van de bedreigde diersoorten (foto).

Voor de conclusies van dit rapport van 1.800 bladzijden, waaraan drie jaar werd gewerkt, werden 15.000 wetenschappelijke bronnen gebruikt.  De conclusies van de integere, wetenschappelijk geschoolde mensen van universiteiten, overheden en de Verenigde Naties, zijn boven alle twijfel verheven.  Cijfers maken duidelijk dat planten en dieren op de planeet langzaam aan het sterven zijn: de snelheid waarmee dieren en planten achteruitgaan is tientallen tot honderden keren hoger dan in de laatste tien miljoen jaar. 1 miljoen van ca 8 miljoen soorten worden bedreigd. 85% van de moerassen is al verdwenen. Eén derde van de koralen, één  derde van de zeezoogdieren en meer dan veertig procent van de amfibieën is bedreigd.  We ontbossen oerwouden die van groot belang zijn voor het klimatologisch evenwicht. We verharden op grote schaal oppervlakten waardoor water niet meer vastgehouden wordt op de grond, het hindert  planten en dieren en doet sommige soorten uitsterven.  Het rapport spreekt van een verdunning van het onderling afhankelijk netwerk van dieren- planten- mensen waardoor de planeet de tak afzaagt waar ze op leeft. Dit alles zegt het rapport is het gevolg van menselijke activiteiten zegt het, lees het economisch productie- en consumptiesysteem, een systeem van groei en privaat winstbejag ten koste van mens en natuur.  Het rapport vernoemt de volgende menselijke activiteiten. Het intensief gebruik van  land en zee; het over exploiteren van organismen zoals overbevissing,  houtkap, stroperij van wilde dieren; de illegale mijnbouw, de klimaatopwarming  en vervuiling met als meest spectaculaire de plasticafval in de oceanen die sinds 1980 is vertienvoudigd. Vissen en zeezoogdieren sterven met hun maag vol plastic. Walvissen zijn zeer bedreigde diersoorten (foto)1905-walvissen-biodiversiteit. Recent spoelde een dode walvis aan in de Filipijnen  met in zijn maag 40 kg plastic, in Sardinië was het een zwangere walvis met 22 kg afval. Ten slotte importeren we, via havens en vliegverkeer, uitheemse dieren en planten die inheemse soorten vernietigen.

Elk land en regio heeft zijn specifieke problemen. Bijv. Vlaanderen.

Vlaanderen: meer beton, minder bossen

In Vlaanderen worden mooie litanieën gezongen over minder beton en meer bossen. Maar wetende dat Vlaanderen quasi volledig in de greep is van de immobiliën- en betonlobby, in handen van de auto- en petroleumlobby, moet er van de bij hen aanleunende politieke partijen weinig tot niets verwacht worden om de betonmolens minder te laten draaien. Het Belgisch Bureau voor de Statistiek (Stabel) geeft daarover hallucinante cijfers. In 2018 is er in Vlaanderen bijna 13.000 ha meer grond bebouwd dan in 2017, of een toename van 3,5%. Op lange termijn zie je dat in Vlaanderen er vooral flink gebouwd is, vooral private, open  woningbouw. In de lange periode  tussen 1985 en 2018 is er  meer dan 120.500 ha gebouwd. Binnen de bebouwing neemt woongebied veruit de grootste hap: dat is met meer dan 71.000 ha of een groei van bijna 70 procent. Het is vooral door uitbreidingsgebieden dat de oppervlakte aan gronden ingenomen wordt, niet alleen voor nieuwe woningen, maar ook voor nieuwe wegen, nutsvoorzieningen,… De Vlaamse bossen zijn er jaar na jaar op achteruit gegaan. Sinds 1985 heeft Vlaanderen bijna 2.700 ha bos ingeleverd. De belofte uit het Structuurplan van 1997 dat er 10.000 ha bos zou bijkomen is papier gebleven.(foto)1905-bos-natuur

Immobiliëngroepen, bouwpromotoren, en daarrond de bouwsector en de partijpolitieke lobby’s, vinden in de Vlaamse grond een eldorado. Met de huidige particratie en een Vlaamse bevolking die voor 70-75% kleinburgerlijk en zeer conservatief is, wordt Vlaanderen stilaan één grote onleefbare, nerveuze  mierenhoop. “We zijn een hardwerkende regio. Als de Vlamingen  groen, bossen en water willen, kunnen ze op vakantie naar de rest van Europa waar nog veel zon, zee, bergen en bossen zijn”, orakelde cynisch ooit een kopstuk van de liberale partij.

Media schieten tekort

In dossiers die van groot belang zijn voor de natuur, de mens en de organisatie van de samenleving spelen onderzoeksjournalisten soms een doorslaggevende rol. Denk aan de gegevens die bijv. aan het licht kwamen over de belastingparadijzen, de misdaden van de VS in Irak via het Wikileaks van Julian Assange1809-Assange (foto). Assange dreigt uitgeleverd te worden aan de VS, hij zit nu gevangen in Groot-Brittannië. Journalisten die dicht bij de bron van corruptie, misdaad komen, worden bedreigd of zelfs vermoord. In het algemeen blijven de media, in handen van grote privé eigenaars, ernstig in gebreke omdat de bazen-eigenaars een zeer conservatieve ideologie willen doordrukken. Denk aan Rupert Murdoch, één van de machtigste media oligarchen in de wereld.

Op de progressieve  Vlaamse site DeWereldMorgen maakt C. Callewaert een analyse over de reactie van de Vlaamse pers op het rapport over de wegkwijnende biodiversiteit. Hij wijst erop dat de noodkreet van de rapporteurs over de snel verdwijnende biodiversiteit nauwelijks weerklank vond in de Vlaamse pers en media. Alleen de kant De Standaard zette het rapport op de voorpagina. De Morgen presteert het, het Tv-programma De Mol meer aandacht te geven dan het vermelde rapport. Er wordt op blz. 16 van deze krant een bijdrage geleverd op basis van secundaire bronnen (De Volkskrant). De geboorte van een nieuwe prins van het zevende knoopsgat in Groot-Brittannië is wel een journalist waard. Het Laatste Nieuws bakt het meest bruin: 926 woorden voor de nieuwe prins, de vernietiging van de biodiversiteit is niet meer dan 198 woorden waard. C. Callewaert verwijst ook naar De Britse journalist George Monbiot.  Hij deed een gelijkaardige vaststelling over de Britse kranten. Hij zegt: “ Als je mij vraagt welke industrie de grootste milieubedreiging is: olie of de media? Dan antwoord ik: “De media misleiden elke dag de mensen. Elke dag zeggen ze dat irrelevante zaken belangrijker zijn  dan zaken die er echt toe doen voor de toekomst van ons allen. “ Het argument volgens G. Monbiot dat de “kranten nu eenmaal brengen wat de mensen willen lezen en zien”, veegt hij van tafel. “Het is correcter te zeggen dat de miljardairs die de kranten bezitten, ons de verhalen geven die ze willen dat we ze lezen en zien. Ze beïnvloeden elke dag onze perceptie van wat relevant is”.

Het rapport van 1.800 bladzijden van het Intergouvernementeel Platform voor Biodiversiteit en Ecosystemen (IPBES) is zoals gezegd een noodkreet. De directeur van het Wereld Natuur Fonds , Mevr. Kirsten Schuijt: “Er worden meer dan ooit planten- en diersoorten met uitsterven bedreigd in de menselijke geschiedenis. Dit heeft direct effect op ons welzijn. Wij zijn afhankelijk van de natuur voor ons voedsel, schoon water, schone lucht en een enorme verscheidenheid aan leven (voor medicijnen bijv.) Hoelang kunnen we de natuur blijven verzwakken voordat het ecosysteem instort”?

 

 

 

 

 

 

  • Over mij

    • Miel Dullaert
      °1948 Enkele stipmomenten… Kind en tiener Ik ben geboren in Merksem. Ik behoor tot wat men noemt, de babyboomgeneratie of de eerste
      Meer lezen...
  • Citaat

    De Journalist is de historicus van zijn eigen tijd
    (Oriana Fallaci, Italiaanse journaliste 1929- 2006)

  • Edward ELGAR, NIMROD

  • Tag cloud

  • Deel onze pagina op:

    © Copyright 2019 ‐ Miel Dullaert ‐ Alle rechten voorbehouden

    Disclaimer | Privacybeleid

    Webdesign by Eye