Duitse DKP, van verbod naar erkenning

De Duitse Communistische Partij (DKP) heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. Deze partij werd begin deze maand verboden om deel te nemen aan de parlementsverkiezingen in Duitsland in september e.k. De DKP legde zich niet neer en richtte zich tot het Federale Grondwettelijk Hof. Dat bevestigt de DKP als politieke partij en haar recht deel te nemen aan de verkiezingen. Het is een grote overwinning voor democratisch Duitsland.

In de Europese Unie bestaan respectabele, aan het verkiezingsproces deelnemende, kleine tot middelgrote Communistische oppositiepartijen onder meer de Portugese PCP, de Griekse KKE, de Italiaanse CP (opgericht in 2009), de Franse PCF en ook de Communistische partij va Slowakije (SSK). Het spreekt vanzelf dat er andere linksradicale partijen zijn in Europa die dicht aanleunen bij het communistisch gedachtegoed zoals bijv. in België de PVDA-PTB of La France Insoumise (LFI). Ook in Duitsland bestaat sinds 1968 de DKP, nadat in 1956 de KPD werd verboden in volle Koude Oorlog en onder invloed van het bestaan van belangrijke overblijfselen van het naziregime in de bureaucratie van toen de Bondsrepubliek Duitsland.

In september e.k. zijn er parlementsverkiezingen in Duitsland, voor het eerst sinds vele jaren zonder de deelname van de huidige bondskanselier Angela Merkel. Stilaan worden de posities ingenomen voor de verkiezingsstrijd, en worden de kandidatenlijsten ingevuld. Ook de Duitse KPD zou deelnemen aan de verkiezingen. Maar sommigen in de Federale kies comité die de partijen administratief controleert, zagen die deelname niet zitten en zochten naar een voorwendsel om de DKP uit te sluiten. De uitvlucht was dat de partij te laat haar boekhouding bij het federaal kies comité had ingediend. Er werd over gestemd. De partij werd verboden als politieke partij deel te nemen aan de verkiezingen. In de wet staat echter dat slechts na opeenvolgende zes jaren de boekhouding niet indienen aanleiding kan zijn om je statuut als partij te schrappen. Na de schrapping van de DKP kwam een golf van solidariteit op gang. Ook van kopstukken van Die Linke verdedigden het recht van de DKP om te kandideren in september. Verenigingen van Die Linke zoals het communistisch platform en Antikapitalistisch Links en leden van de Bondsdag uitten hun solidariteit met de DKP. Ook andere Europese communistische partijen verdedigden het recht van de DKP-deel te nemen aan de verkiezingen.

Verbod politiek gemotiveerd

Het verbod op de DKP is volgens Patrik Köbele, (foto cover Junge Welt) voorzitter, politiek gemotiveerd. De DKP voert actie tegen het oorlogsgevaar met een steeds agressievere NAVO en wil niet dat de kosten van de crisis op de werkers en hun gezinnen wordt afgewenteld. Hij wijst erop dat fascistische partijen wel aan de verkiezingen mogen deelnemen. P. Köbele stelde dat er een algemene verrechtsing in Duitsland plaatsheeft. De Duitse staat heeft eerder het netwerk voor rechtvaardige belastingen Attac-Duitsland en de vereniging voor vervolgden van het nazi- regime (VVN, de grootste antinazibeweging in Duitsland) de mogelijkheid ontnomen om fiscaal aftrekbare giften te ontvangen. Het linkse dagblad “Junge Welt” (foto cover) werd tot vijand van de Grondwet verklaard met als gevolg verlies van reclame-inkomsten en verlies van toegang tot distributiekanalen.

In feite werd de DKP via een bureaucratisch trucje verboden. De DKP liet het er niet bij en trok naar het Duitse Federale Grondwettelijk Hof. Het Hof vernietigde het besluit van het federale kies comité om de partijstatus van de Duitse Communistische Partij (DKP) in te trekken. Het Hof argumenteerde dat het te laat indienen van de boekhouding van een partij niet voldoende is om het verbod op een politieke partij deel te nemen aan de verkiezingen te rechtvaardigen. Een verbod is slechts de “ultima ratio”. Alleen partijen die zes jaar op rij geen boekhoudingsverslag hebben ingediend worden volgens de wet getroffen door de intrekking van het partijstatuut. Daarnaast bevestigde het Hof met verwijzing naar de organisatie, het aantal leden (4.000), mandatarissen en de publieke activiteiten van de DKP dat “zij in staat is serieus deel te nemen aan het politieke besluitvormingsproces van het Duitse volk”. In haar vonnis verwees het Hof ook naar de bijeenkomst van de partij die zij hield op de 80e verjaardag van de Duitse aanval op de Sovjet-Unie (foto). De DKP heeft geen vertegenwoordigers in het nationale parlement (Bondsdag). Ze heeft wel vertegenwoordigers in deelstaatparlementen via kandidaatstelling op lijsten van Die Linke. De DKP beschikt over 21 zetels in de gemeenteraden van Duitsland.

 

 

  • Over mij

    • Miel Dullaert
      °1948 Enkele stipmomenten… Kind en tiener Ik ben geboren in Merksem. Ik behoor tot wat men noemt, de babyboomgeneratie of de eerste
      Meer lezen...
  • Citaat

    De Journalist is de historicus van zijn eigen tijd
    (Oriana Fallaci, Italiaanse journaliste 1929- 2006)

  • Edward ELGAR, NIMROD

  • Tag cloud

  • Deel onze pagina op:

    © Copyright 2021 ‐ Miel Dullaert ‐ Alle rechten voorbehouden

    Disclaimer | Privacybeleid

    Webdesign by Eye